Donna · Nederlands · Stories

Katten Intelligentie

Vrouwtje is de laatste tijd enthousiast bezig met AI. Ik dacht eerst dat ze “AI” riep omdat zich ergens aan bezeerd had. Dit bleek het echter niet te zo zijn. Ze heeft mij uitgelegd dat AI de afkorting is van Artificial Intelligence, in het Nederlands is dit Kunstmatige Intelligentie, KI dus.

“Kijk Donna, ik geef een tekst in en vraag of er een plaatje van gemaakt kan worden.” Met belangstelling keek ik naar het beeldscherm waar na enige tijd een soort stripverhaaltje verscheen. Ik moet zeggen dat het ding dat best aardig deed. Omdat vrouwtje niet helemaal tevreden was gaf ze het ding nog wat instructies. Het ding volgde die instructies deels op, was wellicht nog niet slim genoeg of vrouwtjes’ instructies waren niet duidelijk.

Uiteindelijk was ze redelijk tevreden. Dit is het resultaat voor het verhaaltje Jeugdzonden:

en dit voor Veel kraak, weinig smaak:

Ze is nu bezig om de avonturen van ons en de Egyptische katten verder uit te werken. Ik help haar hierbij want met AI alleen redt ze het niet. Daar heeft ze toch echt een flinke dosis Katten Intelligentie voor nodig.

>^..^<

Donna · Nederlands · Verhalen

De vachten reinigingsmachine

Mijn toilet deelt een ruimte met een aantal apparaten. Sommige van deze apparaten zijn rustig, andere maken af en toe lawaai. Eén van deze apparaten reinigt de kunstvachten van mijn personeel. Dit apparaat zoomt en gromt zodra het in werking is gesteld. Aan het eind gaat de binnenkant snel ronddraaien om de nattigheid van de vachten af te schudden. Dit lukt overigens niet helemaal want de vachten worden op een rek te drogen gehangen nadat het apparaat klaar met ze is.

Deze droog draai-activiteit gaat gepaard met het nodige geweld en kabaal. Soms kan het apparaat niet goed op toeren komen en probeert vrouwtje (zij schijnt de vacht verantwoordelijke te zijn) de natte brij dusdanig te schikken zodat het apparaat in staat is om de boel een beetje minder nat af te leveren. Best ingewikkeld allemaal, mens-zijn is niet makkelijk als ik het zo bekijk.

Nu merkte ik de laatste tijd dat het bewuste apparaat meer lawaai maakte dan normaal. Vrouwtje had dit ook door maar dacht dat haar oren het weer waren gaan doen (deze werken niet goed, heeft ze ook apparaten voor). Ze vroeg aan baasje of hij ook vond dat het ding luidruchtiger was geworden. Hij bevestigde het helse kabaal. Wat dat was het, een hels kabaal alsof het apparaat ieder moment kon openbarsten om zijn onderdelen de ruimte in te slingeren.

Er werd besloten dat het apparaat vervangen moest worden. Na enig wikken en wegen werd de opvolger besteld en de volgende dag bezorgd. Het oude apparaat werd meegenomen. Waarschijnlijk wordt het naar een bejaardenhuis voor apparaten gebracht.

Het nieuwe apparaat is stukken rustiger. Het is trouwens een gezellig ding: het speelt een vrolijk deuntje als het klaar is met zijn werk.

>^..^<

Articles · Donna · Nederlands · Verhalen

Het konijn mag er zijn

Misschien herinneren jullie je dit verhaal: Bij de konijnen af. Ik ben blij om te melden dat mijn informant een bord heeft gezien waarop werd opgeroepen om rekening met de konijnen te houden. Of ze ook een foto van het bewuste bord had gemaakt, vroeg ik haar. Nee, dat had ze niet want op de heenweg had ze haast, op de terugweg regende het en liepen er bovendien mensen in de weg. Smoesjes! En dat heb ik haar duidelijk laten weten. Een dag later kwam ze beschroomd met een foto aanzetten. Die had ze ergens anders gemaakt, ergens waar honden sowieso niet welkom zijn. En nee, zij mocht dat gebied ook niet in zonder toegangsbewijs dus is het bij deze vage foto gebleven.

Beter iets dan niets, de volgende keer gaat ze van het andere bord een foto maken, beloofde ze mij. Hopelijk wacht ze niet te lang want dan is het konijnen-seizoen weer voorbij.

>^..^<

Eindelijk heb ik de juiste foto ontvangen:

En nu maar hopen dat iedereen zich hieraan houdt!

>^..^<

Articles · Donna · Nederlands

Snuitlezen

Mensen doen er alles aan om katten te kunnen doorgronden. Zo blijkt er een app te zijn die mensen helpt met het bepalen van de fysieke toestand van de kat. Hoe werkt dit? Er wordt gekeken naar de stand van de oren, ogen, snuit, snorharen en kop. Per item wordt een score gegeven. Deze scores worden bij elkaar opgeteld. Hoe hoger de uitkomst, hoe beroerder het diertje zich voelt. De app voorziet in een uitleg en een zelftoets. Voorwaarde is wel dat het te analyseren dier niet actief is maar ook niet slaapt zodat de kans op misinterpretatie wordt geminimaliseerd.

Ik vraag mezelf af of wij katten ons vereert of beledigd moeten voelen door dit soort ontwikkelingen. Enfin, laten we de proef op de som nemen.

Ik heb een afbeelding van mezelf uit 2021 gevonden, deze gebruikt voor de analyse en heb hiervoor deze handleiding gevolgd:

stand oren: 0 stand ogen: 0 snuit spanning: 0 stand snorharen: 0 stand kop: 0

Conclusie: ik ben gezond

Nu een recente foto:

stand oren: 1 stand ogen: 0 snuit spanning: 0 stand snorharen: 0 stand kop: 0

Ik krijg al bijna een jaar iedere 6 weken een prikje tegen artrose en slik prednison voor mijn chronische maag- darmontsteking en daarnaast een pilletje tegen de misselijkheid. Je zou misschien verwachten dat een en ander terug is te zien op de foto. Zoals jullie zien is er alleen een lichte afwijking in de stand van de oren waarneembaar. Doe ik het toch niet slecht voor mijn leeftijd.

Nu denk je natuurlijk dat ik niet de ruststand zit zoals op de plaatjes in de handleiding staat. Als ik dat doe dan val ik in slaap en valt er niet veel te analyseren.

>^..^<

Articles · Donna · Nederlands · Verhalen

Knaaghotel

Mijn informant toonde mij laatst deze afbeelding:

Wat moet ik mij hier nu bij voorstellen? Oké, er staan drie katten op de afbeelding waaronder een eenogige. Dit is natuurlijk triest, tenzij hij knipoogt. Nu vraag ik mijzelf af: als ze met z’n drieën zijn hoe kunnen ze dan een week alleen thuis zijn? Alleen thuis met z’n drieën is wel erg bijzonder. Maar misschien wonen ze niet in hetzelfde huis. Dat verandert de zaak natuurlijk. Misschien wonen ze helemaal niet in een huis maar dan kunnen ze geen week alleen thuis zijn. Dit complexe vraagstuk heb ik aan een deskundige voorgelegd.

De deskundige zei hierover het volgende: Mensen denken er vaak niet aan om voor vervangend personeel te zorgen als ze op vakantie gaan. Ze denken dat ze gewoon wat extra voer (of automatische voermachine), een extra bak water (of fonteintje) neer kunnen zetten, desnoods zo’n “zelfreinigende” kattenbak en dat het beestje zichzelf dan wel een weekje kan redden. Er zijn zelfs mensen die aan bovengenoemde voorzieningen niet denken en gewoon vertrekken (“hij kan toch door het kattenluik naar buiten?”). Ze gaan voorbij aan het feit dat katten naast eten, drinken en een schone bak ook aandacht nodig hebben. Met andere woorden: het houden van een huisdier brengt verantwoordelijkheden met zich mee. Het zijn levende wezens die afhankelijk zijn van jou. Als je de verantwoordelijkheden voor de zorg van een huisdier niet kunt of wil opbrengen neem dan geen huisdier!

Dit moest ik even laten bezinken … Mijn mensen gaan af en toe ook een weekje weg. Ik word dan twee keer per dag bediend door een aardige mevrouw waar ik inmiddels goed bevriend mee ben. Zij is mijn vaste vakantiehulp. Omdat ik medicijnen gebruik heb ik sowieso personeel nodig, het lukt mij niet om het medicijn zelf uit de verpakking te peuteren en in te nemen. Naar zo’n kattenhotel wil ik in geen geval. Zo gezellig is het daar niet met al die andere katten en als je pech hebt zit je de hele dag in een kooi. Ik krijg bovendien stress van het gemiauw van andere katten. Er is weinig personeel dat je ook nog eens moet delen met al die katten. Nee, laat mij maar lekker alleen thuis.

Er blijkt ook een dergelijk poster met knaagdieren te bestaan waarop deze dieren aangeven dat hun hok minimaal één keer per week schoongemaakt moet worden. Het schijnt dat je deze dieren niet zonder toezicht los kan laten lopen in huis omdat ze aan alles knagen. Ze moeten wel, hun tanden groeien door en als ze niet knagen worden de tanden te lang en kunnen ze niet meer eten. Het knagen is voor deze dieren van levensbelang. Ik weet niet of er voor deze dieren zogenaamde knaaghotels bestaan. Misschien is het een gat in de markt en moet ik daar een businessplan voor gaan opstellen. Als het positief uitpakt open ik een dergelijk hotel mét knaagkroeg. Verdien ik nog wat bij tijdens de vakantieperiode 😉

>^..^<

PS Er bestaat ook zo’n poster met honden, het voert te ver om hier in dit artikel op in te gaan. In de toekomst wil ik er wel eens een artikel aan wijden.

Donna · Nederlands · Verhalen

Opstapje

Artrose aan mijn rechterknie. Dat was de diagnose die dokkie stelde na mij uitvoerig onderzocht te hebben. Het bijna uitrukken van mijn poten werd daarbij niet gemeden. Ook moest ik een stukje lopen om de mate van mankheid te bepalen. Natuurlijk kreeg ik een uitvoerige pawdicure omdat het mank lopen ook veroorzaakt door een (bijna) ingegroeide nagel kon zijn. Dit laatste was dus niet de oorzaak.

Hoe nu verder? Pilletjes mag ik niet omdat deze a) niet in combinatie met mijn andere pilletjes gebruikt mogen worden, b) ze niet voorgeschreven mogen worden vanwege mijn chronische maag-darmontsteking, c) ik sowieso geen pilletjes inneem! Wat nu? Een prikje en dat iedere vijf weken door dokkie toegediend moet worden. Het duurt iets langer voordat dit geneesmiddel aanslaat, als dat het überhaupt doet. Als het werkt dan dans ik de horlepiep weer, al moet ik deze dans nog wel leren.

Verder werd geadviseerd om een opstapje bij de bank neer te zetten voor het ontlasten van mijn knie. Het gevolg was dat er eerst kussens voor de bank werden gelegd en een soort trap werd neergezet zodat het een rommeltje in de huiskamer werd. Het risico was tevens dat vrouwtje, die toch al niet zo handig is, over de rommel zou struikelen. De troep werd gelukkig snel opgeruimd.

Een weekje later kwam vrouwtje met een onooglijk grijs ding thuis dat voor de bank werd gezet. Het had een tree en een soort plateau met een gleuf erin. Op zowel de tree als het plateau werd een brokje gelegd. Vermoedelijk had het ding honger maar lustte geen brokjes want na een dag lagen ze er nog. Ik was verbaasd over zo’n slechte smaak: dat ding disharmonieerde met alles hier in huis. Na een dag werd het grijze obstakel verhuisd naar de slaapkamer. Daar werd het voor mijn ‘aanvliegroute’ naar het bed gezet. Moest ik iets anders verzinnen om op het bed te komen nu dat onding in de weg stond.

Na een week behelpen had ze het eindelijk door: “Donna maakt geen gebruik van het opstapje om op het bed te klimmen of ervan af te springen,” hoorde ik haar tegen baasje zeggen. Ze was volgens mij ook blij dat ze zelf nog niet gewond was geraakt. Het opstapje is retour gebracht, niemand werd er gelukkig van, het ding zelf ook niet. Het is weer bij zijn grijze soortgenoten en ik kan weer normaal op bed springen.

Binnenkort komt dokkie langs voor mijn tweede prik. Als het aanslaat ga ik oefenen met dansen en deel mijn vorderingen via dit kanaal.

>^..^<

Donna · Nederlands · Verhalen

Veel kraak, weinig smaak

Vorig jaar werd massaal opgeroepen om katten tijdens het broedseizoen binnen te houden. Katten worden ervan beschuldigd het vogelbestand uit te dunnen en bijzondere exemplaren te vermoorden.

Welke bijzondere soorten worden hier bedoeld? Als katten dit weten kunnen ze hier wellicht rekening mee houden en zich vergrijpen aan de minder bijzondere exemplaren die in overvloed aanwezig zijn.

Toen ik een kitten was ben ik wegens betweterigheid zes weken naar Egypte verbannen. Wat een geweldige ervaring was dat! Een Egyptisch poesje is in dezelfde periode hier naartoe verbannen. Waarom? Het poesje had geleerd dan een scarabee heilig was. Nieuwsgierig als ze was heeft ze zo’n beest, wat overigens een mestkever blijkt te zijn, opgegeten. Ze wilde weten hoe ‘heilig’ smaakt en hoopte door het eten van het beest zelf een beetje heilig te worden. Het resultaat was een vieze droge nasmaak en een verbanning van zes weken. Dit laatste beviel haar echter goed. Haar conclusie was: “Heilig smaakt saai dus ik heb besloten om niet heilig te willen zijn. Veel kraak, weinig smaak”. Wat een verstandige meid was dat!

Dit is een foto van mij met mijn mooie Nefertiti hoed

Waarom vertel ik dit? Dit poesje wist waar ze mee bezig was en heeft toch het risico genomen (zie ook punt 4 hieronder). Bovendien heeft het geen zin om een campagne tegen katten te voeren omdat ze 1) niet met hun personeel op stap gaan, 2) niet aan het lijntje lopen, 3) de meesten niet kunnen lezen, 4) als ze dit wel kunnen zich er niets van aantrekken en 5) dieren op de grond en in de boom niet veilig zijn omdat katten iets kunnen dat honden niet kunnen: klimmen!

Toegegeven: toen ik jong was heb ik een vogeltje gevangen en geproefd. Dat jagen en vangen was spannend, dat proeven teleurstellend: veel kraak en weinig smaak …

>^..^<

Articles · Donna · Nederlands · Verhalen

Bij de konijnen af

Hond aan de lijn is fijn. Dit is de tekst die door de gemeente is toegevoegd aan de campagne voor de op komst zijnde geboortegolf van vossen, eekhoorns en vogels. Voor de zeehonden is ook een bord gemaakt dat gebiedt om minimaal 30 meter afstand te houden.

Misselijk makend vind ik het! Waarom? Dat zal ik jullie haarfijn uitleggen: er leven in de betreffende gebieden ook veel konijnen. Hier wordt totaal geen rekening mee gehouden. Konijnen zijn als het ware “vogelvrij” verklaard! Honden jagen konijnen op en vermoorden ze.

Nu rijst bij mij de volgende vraag: wanneer is het broedseizoen? Bij mijn weten planten de meeste vogels zich voort als konijnen (hoe paradoxaal) en broeden ze het hele jaar door.

Ik heb een informant die regelmatig in de gebieden wandelt waar de bovengenoemde verzoeken zich bevinden. Deze informant vertelde mij dat geen mens zich aan het “Hond aan de lijn is fijn” verzoek houdt. Als men dit wel zou doen dan hebben niet alleen de vogels, eekhoorns en vossen hier baat bij maar ook de konijnen!

>^..^<

Donna · Nederlands · Verhalen

APK aan huis

Het begon met de mededeling dat “dokkie” vanmiddag kwam. Vrouwtje bedoelde dat ze de dierenarts-aan-huis had uitgenodigd. Ik vroeg haar naar de aanleiding. “Een APK-tje,” was het antwoord. “Een AP-wat?” “Oh, een Algemene Periodieke Keuring. Maar is dat niet voor auto’s?” “Eh ja, een auto is een voertuig en je lijfje is dat ook. Vandaar die APK, snap je?” “Nee, laat maar. Ik wacht het wel af.”

Ik lag een dutje te doen toen vrouwtje mij van het kussen plukte, naar de huiskamer bracht en op de eettafel zette. Mijn arts was gearriveerd en de keuring begon.

Eerst werd ik gewogen, “niet te licht en niet te zwaar” √. Daarna werd ik letterlijk aan de tand gevoeld, “beetje plaque, goed gebit voor haar leeftijd” √. Tijdens controle van mijn ogen was ik enigszins verbaasd. Ik schijn een beetje last van mijn staart te hebben. Nu had één van mijn cliënten, toen ik nog een Zelfstandige Zorg Poes was, ook een dergelijke aandoening, herinner ik mij. Zij heeft haar staart laten verwijderen en had daarna geen glaasjes voor haar ogen meer nodig. Nu heb ik geen glaasjes voor mijn ogen en mijn staart kan ik niet missen. Ik heb ook nog mijn neus en snorharen en daar red ik mij uitstekend mee. Er werd met een apparaat in mijn oren gekeken. Deze zagen er goed uit √. Mijn hart is beluisterd en klonk uitstekend √. Mijn buikje is gecontroleerd en voelde naar omstandigheden goed √. Zo dat was dat, nu weer over tot de orde van de dag of … Natuurlijk, hoe kan ik dat nu vergeten … mijn nagels … ik moest volgens vrouwtje weer een pawdicure. Met die nagels was trouwens iets bijzonders. Ik heb een aantal nagels die breder zijn dan normaal. Ik was trots op deze nagels omdat ze mij deden denken aan de klauwen van een leeuw, in mijn geval een leeuwin. Blijkt dat het een oude-poezen-kwaaltje is. Dat die nagels in mijn voetje groeien als ze niet op tijd geknipt worden. Ze groeien als het ware krom. Weg mooie leeuwinnen-droom. Enfin ze zijn geknipt dus ik kan de komende maanden weer vooruit.

Toegegeven: kosten noch moeiten worden gespaard voor het controleren van mijn welzijn. Ik ben glansrijk door de APK-aan-huis heen gekomen en zie het felbegeerde certificaat met spanning tegemoet.

>^..^<

Donna · Nederlands · Other animals · Stories · Verhalen

Welpjes zoeken

Sinds mijn vorige artikel over de vriend en het voedsel stromen de verzoeken om advies binnen. Zo ontving ik de volgende afbeelding:

De vraagstelster maakt zich zorgen. Ze is bang dat de vos haar welpen niet terug kan vinden. Voor wat context heb ik eerst het vrouwtje uitgevraagd.

  • (D) wat zijn welpen?
  • (V) jonge vossen
  • (D) ik dacht dat het jonge leeuwen waren
  • (V) ook, maar in dit geval is de moeder een vos dus de kinderen ook
  • (D) baby vosjes dus
  • (V) juist
  • (D) waarom verstopt ze haar baby’s?
  • (V) om ze te beschermen misschien?

Ik heb online nader onderzoek gedaan naar de gewoonten van een vos. Zo’n vos blijkt alles te eten wat los en vast zit. De website van de Dierenbescherming zegt hier het volgende over:

De vos eet alles wat hij kan vinden. Hij eet het liefst kleine dieren, zoals konijnen en hazen, maar vogels vindt hij ook lekker. Die zijn alleen wat lastiger te vangen. Verder eet hij eieren, insecten en zelfs fruit.

Wie zijn de vijanden van een vos? Diverse websites melden hier het volgende over:

De natuurlijke vijand van de vos is de vos zelf. 

Vraag is waarom de vos haar welpjes verstopt. Voor andere vossen? Dat zou kunnen. Een andere optie is de volgende: een welp is een padvinder. Door de welpjes te verstoppen leert de moeder ze de weg naar haar terug te vinden.

Dus beste vraagstelster, u hoeft niet bang te zijn dat de vos haar welpen niet kan vinden. Als goede padvinders vinden ze haar!

Zo zien de welpjes eruit.
Ze zijn erg beleefd en bedanken je als je ze rustig laat zoeken.

>^..^<