Facebook · Sophie

Outta Space

Donna published something on our Facebook page, about me abducted by aliens:

What she didn’t tell is that them aliens gave me that thing on the picture. They were such nice and generous creatures, looking and smelling like green apples with big heads and nice big eyes.

Here’s a picture of them:

threegreens

 

 

 

 

 

 

Sweet looking fellows, right?

So as a memory to my visit (eh … abduction) they gave me a food machine that looks like a flying saucer. They also left a little note, saying: “A gift from us, so you will be reminded to your pleasant stay with us and know that it wasn’t just a sweet dream. Now you never have to be hungry again, sweet fluffy earth creature” 🙂

Miss Donna didn’t pay attention to the new object and I was a little scared of it in the first place. Then I found out it offered food after it bleeped and that made me feel happy. It didn’t take long before Donna “discovered” the advantages of the thing too. I didn’t give her permission to eat from it, but you know Donna; madam needs permission from no one, she always does what she wants. Since she claimed the food machine to be hers, I think I’m going to send my alien friends a WhatsApp message (hope they can receive that in their universe), asking them to abduct Donna and keep her so she won’t bother me anymore …

>^..^<

Donna

Donna Animated

Never thought my sister Donna could be so animating … well in fact she isn’t, but Missy created a small animation of some pictures she recently took from Donna.

Donna Animated

It looks like Donna is saying “yes” to something although I can’t imagine to what. Maybe Missy asked her if she wanted something to eat? It can also be that she shrugs her shoulders, like she wants to say “I don’t know” or “I don’t care”. The last thing she would never say to Missy but she tells me all the time. Or is she panting? Well I guess I’ll never know and Donna won’t remember.

Donna · Facebook

Hissed out of the Hammock

Did you see this on Facebook?

and this is miss Sophie’s reply on it:

Now I’m asking you: do you think this is fair? The hammock was a gift from the guy next door to both of us and Sophie claims it all the time. I aimed for hammock sharing but she doesn’t want to hear from it.

Remember this story? It looks like history is repeating itself … nothing has been changed in four years … 😦

Articles · Michael · Nederlands · Other cats

De Staarten Commissie

Toen onze oom Michael hier nog woonde kwam er iedere woensdagavond een clubje oude katers bijeen om het één en ander te bemiauwen. Omdat deze “heren” voor de nodige overlast zorgden heeft Donna hun wekelijkse uitje uiteindelijk verboden. De voorzitter, Grote Staart, was hierdoor dusdanig ontstemd dat hij het vrouwtje een statige brief heeft geschreven. Het leek ons een goed idee om deze brief te publiceren en hiermee aan te tonen dat er nog Heren bestaan in de kattenwereld.

verzoek-van-grote-staart-1

Lees de volledige brief hier verzoek-van-grote-staart

Michael · Nederlands

Eet ze!

De kat die voor ons in dit huis woonde, Oom Michael, was een groot schrijver. Hij heeft twee boeken en verschillende artikelen geschreven. Zijn derde boek is helaas niet afgemaakt, maar misschien publiceren wij hieruit binnenkort een artikel.

De volgende column komt uit Oom Michael’s tweede boek “Brokjestijd“. Het is geschreven naar aanleiding van een artikel in de krant. Het is een oud artikel van voor onze geboorte.

Enfin, we laten jullie niet langer in spanning afwachten, hier is het:

Eet ze!

Stelt u zich eens voor: u bent een kat, rijk en lui. Ligt u op een mooie dag in ’t zonnetje, komt er een ronddolende kater langs, doet iets met u wat ik al jaren niet meer kan en dan wordt u ziek, doodziek … Een fabeltje, zal u denken. Mis: niets is meer waar in het volgende verhaal:

In het Gooi wonen rijke katten. Omdat ze niet hoeven te werken liggen ze de hele dag op een matras, een Goois matras. En daar, op dat matras, is de ellende begonnen want nu heerst er katten-eets.
Eerst dacht ik dat ze ‘eet ze’ bedoelden. U moet namelijk weten dat ik sinds jaar en dag op dieet ben en chronisch hongerlijd. Toen ik hoorde dat er in het Gooi eets heerste wilde ik er meteen naartoe. Mijn mens heeft mij uitgelegd wat eets is, hoe je het schrijft en hoe je het krijgt. Je kunt aids krijgen door iets te doen wat ik al jaren niet meer kan, maar ook door elkaar te bijten tijdens een gevecht. Op grond van deze uitleg heb ik besloten om thuis te blijven.
De bron van de verspreiding, een zwerfkater, is inmiddels in hechtenis genomen en de hele Gooise kattenkolonie wordt thans aan een aidstest onderworpen.

Zo ziet u maar: rijk zijn is ook niet alles. Denkt u dat uw kattenkostje gekocht is, komt er zo’n aidskater de boel verzieken. Nee, dan blijf ik met m’n chronische honger liever thuis.

Eet ze! Zou ik zeggen.

Nederlands · Sophie

Verdrietige Staart

English

Toen vrouwtje gisteren thuiskwam vroeg ze mij wat er met mijn staart was gebeurd. “Wat kan er met mijn staart gebeurd zijn?” Vroeg ik haar terwijl ik mezelf omdraaide. Mijn staart zat op z’n plaats, dus ik begreep niet wat ze bedoelde.

Later die avond begon Donna mij vragen over mijn staart te stellen. Het begon mij langzaamaan te irriteren. Ik heb een prachtige staart die mijn gemoedstoestant in een perfecte en elegante manier weespiegelt. Meestal ben ik blij of nieuwsgierig; mijn staart wijst dan in de lucht. Soms ben ik boos en is mijn staart groot en dik. Vrouwtje zegt dat ik op een bijzonder ras lijk met die boze staart.

Omdat ik merkte dat het springen iets moeilijker ging besloot ik wat staart onderzoek te doen. U vraagt zich misschien af hoe ik dat doe? Hoe kan een poes beter haar staart onderzoeken dan hem te wassen? Dus dat deed ik, ik waste mijn staart! Zoals gewoonlijk begon ik aan het eind van mijn rug. Daar was niets mis en het deed geen pijn. Een paar centimeter vanaf mijn rug zag mijn staart er raar uit, hij hing naar beneden en zag eruit alsof hij gebroken was. Ik probeerde hem op te tillen, maar alleen het eerste deel werkte mee en de rest van mijn staart deed niets anders dan erbij bungelen. Het was zo triest om mijn mooie staart er zo bij te zien hangen.

Sophie On The Phone
Mijn mooie staart is niet zichtbaar op deze foto

Vanmiddag ben ik met vrouwtje naar de dierenarts geweest Na een hoop geknijp in mijn lijfje, pootjes en staart concludeerde de dierenarts dat ik geen pijn had en dat mijn staart niet gespalkt hoefde te worden om te genezen.

Ik denk dat mijn staart verdrietig is. Misschien moet ik hem meer aandacht geven, meer wassen en vertellen hoe mooi hij eruit ziet. Hij zal dan zeker snel genezen!