Facebook · Sophie

Outta Space

Donna published something on our Facebook page, about me abducted by aliens:

What she didn’t tell is that them aliens gave me that thing on the picture. They were such nice and generous creatures, looking and smelling like green apples with big heads and nice big eyes.

Here’s a picture of them:

threegreens

 

 

 

 

 

 

Sweet looking fellows, right?

So as a memory to my visit (eh … abduction) they gave me a food machine that looks like a flying saucer. They also left a little note, saying: “A gift from us, so you will be reminded to your pleasant stay with us and know that it wasn’t just a sweet dream. Now you never have to be hungry again, sweet fluffy earth creature” 🙂

Miss Donna didn’t pay attention to the new object and I was a little scared of it in the first place. Then I found out it offered food after it bleeped and that made me feel happy. It didn’t take long before Donna “discovered” the advantages of the thing too. I didn’t give her permission to eat from it, but you know Donna; madam needs permission from no one, she always does what she wants. Since she claimed the food machine to be hers, I think I’m going to send my alien friends a WhatsApp message (hope they can receive that in their universe), asking them to abduct Donna and keep her so she won’t bother me anymore …

>^..^<

Other cats

Visitor

You know what happened today? Missy brought another cat home! She found him at the front door of our flat and when she opened the door, he followed her. He was very handsome and Donna went to the door to tell him “hi”. Missy was afraid we would fight with him, that’s why she didn’t bring him in the house she told us later. He was wearing a collar with his name, address and phone number so Missy called his humans. They picked him up some time later.

Donna

– Sophie, it looked a nice guy to me
– I agree, Don
– Why didn’t Missy let him in?
– Because she heard someone hissing
– That were her ears, I think. I hope he will return tomorrow
– So do I, such a handsome guy … sigh …

 >^..^<

Sophie

Meaning of unconditional

I heard humans talk about taking a dog or a cat. The one human said: “A dog gives you unconditional love.” Because I didn’t know what that meant, the unconditional thing, I asked Donna.

SophieUnconditional

 

“Oh,” she said, “unconditional, let’s think … mmm yeah I think it has something to do with dogs and idiots. It means something like: you always love your human, regardless if the love is returned to you by food or toys or not. Of course this doesn’t apply to us, cats and kitties. Like I said, it’s a dog- and idiots thing.”

Donna is so smart, knows an answer to everything. Bossy and Missy love us unconditionally, I’m sure about that. But does it mean that they are idiots or dogs? Have to ask Donna … >^..^<

Sophie20141214-1

Donna · Nederlands · Sophie

Adoptie ouders

Sommige verhalen moeten gewoon verteld worden en dit is er één van. Ik kan dit verhaal het beste illustreren door de gesprekken tussen mij en mijn zusje Donna op te schrijven. Het is al lang geleden gebeurd, maar ik herinner mij bij vlagen hoe het is gegaan.

Don, waar zijn we?
Weet ik veel …
We zijn niet thuis, toch?
Dacht ‘t niet
Waarom hebben ze ons weggebracht?
Weet ik veel, dat zei ik toch!
Ik vind het hier niet leuk!
Anders ik niet!
Er zijn wel veel andere katten
Nou, gezellig zeg!
Ik hoorde één van de katten zeggen dat hij geadop … adopt … eh … werd
Door mensen?
Weet ik niet
Nou, veel plezier!
Hij moest eerst geknipt worden, zei ‘ie
Hebben ze hier ook een kapper?
Zal wel …

 

De volgende dag werden we in een mandje gezet.

Don, waar gaan we naar toe?
Weet ik veel …
Misschien gaan we naar de kapper
Geloof je het zelf?
Waarom niet?
Ruikt het hier naar een kapper?
Hoe moet ik dat weten, ik ben nog nooit bij een kapper geweest!

 

Toen we wakker werden voelden we ons heel raar.

Don, ik voel me niet lekker
Ik ook niet
Heeft de kapper dat gedaan?
Hoe moet ik dat weten?
Waar zijn we?
Weer terug bij de andere katten, zo te ruiken
Ik heb pijn …

Sophie-&-Donna-09

Na een tijdje voelde ik mezelf beter, maar Donna bleeft mokken.

Don, zouden wij ook geadop … adopt … eh worden?
Ik zou het niet weten
Oh kijk, we gaan op de foto
Ik niet!
Toe nou, je wilt toch niet hier blijven?
Weet ik veel … ik vertrouw niemand meer …

 

Omdat ik pijn bleef houden, werd ik weer in een mandje gestopt en weggebracht.

Don, ik moet weer naar de kapper …
Oh, nou ik ga niet mee
Ik wil niet weg bij jou
We schijnen hier niets in te brengen te hebben …

 

Toen ik wakker werd, zat Donna naar me te blazen. Niet bepaald een hartelijk welkom.

Don, waarom doe je zo lelijk tegen mij?
Dat gaat maar weg, laat mij hier alleen … waar ben je geweest? Je ruikt raar …
Bij de kapper, denk ik. Ik voel me zo raar …
Hier, eet wat …
Heb jij nog iets over die adop … adopt … eh gehoord?
Ja, die kat is opgehaald en er kwamen mensen naar mij kijken
Oh, dat is goed nieuws
Wat is daar goed aan?
Dan kunnen we misschien uit dit hok
Ik wil niet meer bij mensen wonen. Ik heb geblazen naar die mensen. Wegwezen!
Ook niet aardig

 

Een week later kwam er weer een mens naar ons kijken. Donna was zo boos dat ze zich achter mij verschool een constant zat te blazen.

Don … Don … kijk dan, misschien komt zij ons adop … adopt … eh
Wegwezen!
Dag mevrouw, ik ben een lief poesje en die blaasbalg achter me is mijn boze zusje
Opzouten!
Hou nou op Don!

Donna-2008

Nadat er nog meer mensen langs waren geweest voor ons, kwam die mevrouw weer. Deze keer had ze een reus meegenomen. Tenminste, ik dacht dat het een reus was. Ze was echter niet bang van hem, al gromde ‘ie alleen maar …

Don, we zijn geadop … adopt … eh … leuk he?
Misschien …

 

We werden weer in mandjes gezet. Donna was iets positiever, en ook nieuwsgieriger, maar liet zich moeilijk vangen waardoor ik de hele tijd in mijn mandje moest wachten.

Zo, ben je daar eindelijk?
Wat nou?
Ik zal wel eens naar huis willen!
Naar huis?
Ja, waar denk je dat we anders naartoe gaan?
Naar de kapper? Of misschien naar de pedicure deze keer …
Leuk ben jij zeg!

 

Toen we eindelijk in ons huis aankwamen, mochten we onze mandjes uit. Donna stoof gelijk weg en ik kon haar niet meer vinden.

Don, waar ga je naar toe? Blijf nou! Do-on …
Ik heb tijd voor mezelf nodig!
Kom nou terug, Don …
Laat me met rust!

 

Ik hoorde de vrouw zeggen “Hé, het waren er toch twee? Die kleine is toch niet gevlucht?” Ze keek in het portiek, maar de reus zei dat hij geen poes weg had zien lopen. De vrouw was erg ongerust, maar besloot ons beiden met rust te laten zodat we aan onze nieuwe omgeving konden wennen.

Psst … Don …
Ja?
Kom nou, ze hebben hier lekker eten
Oh, ik heb geen honger!
Fijn voor mij, dan heb ik des te meer

 

Even later kwam Donna uit haar schuilplaats, at een paar brokjes, ging op de bak en vertrok weer naar haar geheime onderduikadres, zoals ze dat noemde.

Lekker eten, zie je wel?
Ja
Wanneer kom je nu tevoorschijn?
Weet ik veel
Is ook niet leuk voor die mensen
Heb ik daar wat mee te maken?
Je zou tenminste wat dankbaarheid kunnen tonen
Waarom? Straks brengen ze ons toch weer weg!
Hoe weet jij dat nou?

 

Na drie dagen kwam mevrouw Donna eindelijk tevoorschijn, nou ja, de reus trok een keukenkastje open en Donna sprong eruit. Ze had zich via een plint toegang verschaft en zat tussen de pannen verstopt.

Zo, ben je daar eindelijk?
Ik probeer het, maar als het niet lukt, dan zien ze mij nooit meer!
De reus heeft je ontdekt, he?
Nee hoor, dat was toeval.
Maar je kwam wel naar buiten
Wat moest ik anders? Misschien wilde hij mij opeten

 

Een tijdje later zag ik Donna bij de vrouw op schoot zitten en haar armen en handen likken.

Dat is niet eerlijk, Don. Dat mens is van mij!
Nu niet meer! Neem jij die reus maar
Durf ik niet. Waarom neem jij ‘m niet?
Ik kijk wel uit! Straks eet hij mij op
Geloof je dat zelf? Je bent net een geraamte met een bontjas aan
Ik ben wát?
Wat ik je mauw … er zit geen greintje vet op je botten

Het heeft een tijdje geduurd voordat we gewend waren en minder bang werden voor de reus. Nu is hij onze grote vriend die ons stiekem lekker vers vlees en verse kip geeft, als het vrouwtje niet kijkt. Donna heeft nog steeds babbels, weet alles beter, maar dat heeft u misschien al in de vele verhalen die het vrouwtje op onze aanwijzingen heeft geschreven kunnen lezen.

Soms begrijp ik mensen nog steeds niet, maar daar zal iedere kat wel last van hebben. Gaan ze weg, zorgen andere mensen voor ons die naar hond en vreemde katten ruiken. Waar zijn ze dan? Naar de kapper? Donna zegt dat ze in een hotel zijn, met andere mensen. Ik begrijp niet dat ze dat vrijwillig doen. Ze hebben ons toch? Of zouden ze in mandjes worden gestopt en naar een hotel worden gebracht? Toch maar eens aan Donna vragen.

Het gebeurt ook dat vrouwtje naar andere katten ruikt. Soms loopt ze bij de buren naar binnen en hoor ik die kater schreeuwen. Dat is toch zo’n blaaskaak. Altijd opscheppen en zijn arme zusje onderdrukken. Hij wilde een keer bij ons op visite komen en toen heb ik zo’n hoge rug en dikke staart opgezet dat hij niet wist hoe snel hij naar zijn eigen huis terug moest gaan. Hij is trouwens ook bang van Donna.

Zit ‘ie op de trap in het portiek, komt Donna aanlopen.

Hallo,” zegt Donna met haar liefste stemmetje, begint die gozer me toch te blazen. Donna gaat pal voor hem zitten en kijkt ‘m intimiderend aan. Ze ziet dat hij niet langs haar durft. Vrouwtje probeert hem te helpen, al begrijp ik niet waarom. Donna loopt weg en hij doet een poging om naar huis te gaan. Plots is Donna er weer en probeert hem een haal te geven. Hij weet niet hoe snel hij zijn huis in moet vluchten. Donna komt gloeiend van opwinding en trots binnen, mompelt dat ze een tof koekie is, loopt naar de zolder en valt in slaap.

Dat is typisch Donna, gek op snelle acties. Ik zelf ben iets rustiger daarom botst het af en toe tussen Donna en mij. Nu we ouder zijn is ze nog steeds druk, al slaapt ze meer. Ze zoekt altijd de actie op, maar van feestjes houdt ze niet. Zo ben ik gek op Halloween en moet zij er niets van hebben.

U kunt ons wel en wee op onze website catchat.amalphi.nl lezen. De verhaaltjes zijn in het Engels, dat is een idee van Donna. Op mijn verzoek zijn een aantal verhaaltjes vertaald omdat ik ook graag Nederlandstalig publiek voor onze website wil interesseren.

Sophie-08

Sophie

voorheen Stoppie, Donna heette Dondertje – ik hoef niet uit te leggen waarom 😉

Other cats

A Good Neighbour Is Better Than A Brother Far Off

That’s what a humans’ proverb says … I doubt it and rather have a brother far off and I’ll tell you why:

This is the old guy next door:

Igor20140627-1s

Missy the human takes care of him and his adopted sister when their humans are on vacation. He’s an old guy and talks a lot, knows everything better … maybe you know these kind of guys … Well, let me tell you this: he “escaped” to the hall of our building some time ago and I, Donna, wanted to keep him company. When I approached him in a friendly way, he started hissing. I think he was afraid of me, didn’t dare to pass me and go home. Missy tried to calm him down and to lift him up, but the hissing and growling started again … well now he knows who rules the hall: it’s me, kitty Donna … the toughest cookie in the world!

This is our other old neighbour:

1-R0000494

I never met him in person but I was told he attacks dogs when they enter his territory. He hates dogs, especially BIG dogs … I think I like him, he’s a tough cookie, like me … well almost …

>^..^<

Travels

World Wide Whiskers

Missy likes taking photos of cats, also during her travels.

Donna sometimes recognises some of the cats and kitties in the pictures.

“You know who that is, Sophie?” She asked me after pointing to this picture. “It’s my cousin Donita, from Mexico. She is such a brave kitty. I hope she will visit me some day.”

Donita

If it’s her cousin, it’s mine too! So why don’t I know her?

“And this, this is Donnadonis from Rhodes Island in Greece,” she continued.

DonnaDonis

“Isn’t she pretty? She’s a great mouser too. She lives in an old temple with other cats and kittens:”

GreekKittens-1 GreekKittens-2

“Oh, how I would love to visit them. I don’t like flying, as you know, and they aren’t able to visit me because they have to take care of each other.”

“Don,” I interrupted her, “if it are your cousins, it are mine too.”
“Mmm, not sure, can be. Anyway, they look like me and are tough cookies too. I also have pictures of other cats living in Rhodes Island,” she continued. “Here are some of them:”

GreekCat-1
A guy with a jug ear

GreekCat-2
His friend, RedCat

GreekCat-3
A guy, member of the Greek Tail Committee

GreekKitty-3
A shy girl

GreekKitty-1
A girl, living in the hotel where Bossy and Missy stayed

GreekKitty-2
My favourite picture of the hotel girl

“You know, Sophie, we should consider setting up a World Wide Whiskers Gallery with photos from cats all over the world,” Donna suggested.

I have to admit, sometimes that ‘tough cookie’ has great ideas.

>^..^<