Donna · Stories

Poezenjaren

Je weet dat het gaat gebeuren, alleen niet wanneer. De poezenmand staat al een dag in de gang. Sophie was twee weken geleden aan de beurt. Toen zij terug kwam herkende ik haar geur niet en blies tegen haar. Ze werd boos. Haar probleem. De poezenmand werd opgeborgen. Nu staat hij daar dus weer. Wie o wie?

Vrouwtje vertrok vanmorgen en kwam in de middag terug. Ze liep op mij af en tilde me op. Natuurlijk protesteerde ik. Ze sprak lieve woordjes terwijl ze me in de poezenmand stopte. Ik klaagde. Nog meer lieve woordjes.

We gaan op pad. Ik kijk belangstellend om mij heen. Zoveel nieuwe geluiden en geuren. De mand wisselt regelmatig van hand.

Ze opent een deur. Dan ruik ik het. Ik begin te trillen. Vrouwtje probeert me in contact te brengen met een ander wezen. Ik negeer het. Heb wel wat anders aan mijn hoofd! We worden binnen geroepen. Mijn veilige onderkomen wordt verwijderd. Ik word betast. ‘Ze ziet er goed uit,’ zegt een stem. Natuurlijk, wat had je dan verwacht? Geen vieze druppeltjes meer, probeer een nieuw pilletje. Bel over een week. Over drie jaar terugkomen.

Bevrijd hol ik de trap op. Zodra ik binnen ben vertel ik het Sophie. Zij heeft ook pilletjes. Vindt ze niet erg. Ik ook niet. Pilletjes zijn lekker, druppeltjes vies. Over drie jaar krijgen we weer prikjes. Hoeveel poezenjaren zijn dat?

Donna >^..^<

Donna · Facebook

I wanna be a Photog Kitty!

What do you think when you see this post on Facebook:

Well, I thought my sister Donna just wanted to make people curious and let them guess. She did it before to me and told me afterwards she didn’t remember … it might have been a joke just to make you curious she said  …

So I was surprised to see the next post that showed up some minutes after the first one:

Just couldn’t believe it …

‘See,’ she told me, ‘Missy has an old camera just the right size for me to hold, and taught me how to take pictures. I practised a little and I seem to be pretty good at it. Now I’m able to add pictures to my stories, I only need a little help to get them from the camera to the computer. It’s an old camera, like I told you and it doesn’t have a touch screen or wifi. If I like being a photog kitty I’m going to ask a camera with a touch screen and wifi for my birthday or maybe a smart phone. Yeah, a smart phone for a smart cookie, that would be great. Then I can add other apps to it as well.’

So you see, Donna keeps on surprising everyone … even me!

>^..^<

Donna

Miss Whiskers

I found a picture of Donna hugging a doll. When I asked her why she was hugging that doll, she said that it wasn’t her. “It’s Miss Whiskers,” she said. I never heard of Miss Whiskers and asked how this photo appeared in our gallery. “Well, if you take a close look to it,” Donna said, “you’ll notice that the doll is in a suitcase with Miss Whiskers. So I assume Missy took a picture of them when she was on vacation.”

donna-loves-willie-2

I don’t know why, but I had the feeling that Donna was telling a story. Then I remembered another picture and confronted Donna with it:donnaloveswillie-1“Oh, that’s Miss Whiskers too,” Donna said after seeing the picture.

– Did I ever met her, Don?
– How should I know?
– Have you ever met her?
– No …
– Well, how do you know it’s Miss Whiskers?
– Because I never had a furdo like that!

Donna

Donna Animated

Never thought my sister Donna could be so animating … well in fact she isn’t, but Missy created a small animation of some pictures she recently took from Donna.

Donna Animated

It looks like Donna is saying “yes” to something although I can’t imagine to what. Maybe Missy asked her if she wanted something to eat? It can also be that she shrugs her shoulders, like she wants to say “I don’t know” or “I don’t care”. The last thing she would never say to Missy but she tells me all the time. Or is she panting? Well I guess I’ll never know and Donna won’t remember.

Donna · Facebook

Hissed out of the Hammock

Did you see this on Facebook?

and this is miss Sophie’s reply on it:

Now I’m asking you: do you think this is fair? The hammock was a gift from the guy next door to both of us and Sophie claims it all the time. I aimed for hammock sharing but she doesn’t want to hear from it.

Remember this story? It looks like history is repeating itself … nothing has been changed in four years … 😦

Donna · Video

Decisions

We all have to make decisions, that’s just like it is. Some decisions are harder to make than others. Today, Missy bought us a new toy. Sophie was sleeping and I tested it.

My old toy was watching us and I didn’t want it to make feel jealous so I decided to play with it a little as well.

I really couldn’t decide and hoped to be sure after eating a little snack. When I returned to the attic after a short break, I spotted Sophie with the toy. She was hugging and washing it, wanted it to smell like her.

I heard her meowing: “Mine … my kitten … I’m your mommy …” Oh, how I hate that I didn’t decide to adopt it myself. Now Sophie is guarding it all the time and I don’t have a chance to play with it anymore 😦

>^..^<

Donna · Nederlands · Sophie

Gelukkig Nieuwjaar

Wij, Sophie en Donna, wensen alle katten, mensen en andere dieren een gezond en gelukkig 2015!

Happy20150101-1

Donna heeft een hekel aan vuurwerk en heeft zich een groot deel van de avond verschanst in het ketelhok.

Donna20141115-1

Ik, Sophie, vond het vuurwerk erg interessant en heb er met belangstelling naar gekeken.

Sophie20140531-1

We zijn het nieuwe jaar goed begonnen: we hebben een aantal katten geadopteerd die moeilijk plaatsbaar zijn. Eén ervan herinneren wij ons nog, het schildpadpoesje Whoopie. Het is fijn om een eigen huis met eigen mensen te hebben, maar dit blijkt niet voor iedere kat te zijn weggelegd. Nu hebben we dus een aantal adoptiebroertjes en – zusjes. Dat vinden we erg leuk, al kunnen we ze hier niet uitnodigen.

Mocht u ook van plan zijn om het Adoptieplan van Vereniging Kattenzorg Den Haag te steunen, dan is dit de website: Adoptieplan Kattenzorg. U kunt natuurlijk ook lid worden van Vereniging Kattenzorg en/of een kat adopteren. Wij zijn ook geadopteerd en dat vinden we erg fijn (en onze mensen vinden dat ook).

>^..^<

Donna · Nederlands · Sophie

Adoptie ouders

Sommige verhalen moeten gewoon verteld worden en dit is er één van. Ik kan dit verhaal het beste illustreren door de gesprekken tussen mij en mijn zusje Donna op te schrijven. Het is al lang geleden gebeurd, maar ik herinner mij bij vlagen hoe het is gegaan.

Don, waar zijn we?
Weet ik veel …
We zijn niet thuis, toch?
Dacht ‘t niet
Waarom hebben ze ons weggebracht?
Weet ik veel, dat zei ik toch!
Ik vind het hier niet leuk!
Anders ik niet!
Er zijn wel veel andere katten
Nou, gezellig zeg!
Ik hoorde één van de katten zeggen dat hij geadop … adopt … eh … werd
Door mensen?
Weet ik niet
Nou, veel plezier!
Hij moest eerst geknipt worden, zei ‘ie
Hebben ze hier ook een kapper?
Zal wel …

 

De volgende dag werden we in een mandje gezet.

Don, waar gaan we naar toe?
Weet ik veel …
Misschien gaan we naar de kapper
Geloof je het zelf?
Waarom niet?
Ruikt het hier naar een kapper?
Hoe moet ik dat weten, ik ben nog nooit bij een kapper geweest!

 

Toen we wakker werden voelden we ons heel raar.

Don, ik voel me niet lekker
Ik ook niet
Heeft de kapper dat gedaan?
Hoe moet ik dat weten?
Waar zijn we?
Weer terug bij de andere katten, zo te ruiken
Ik heb pijn …

Sophie-&-Donna-09

Na een tijdje voelde ik mezelf beter, maar Donna bleeft mokken.

Don, zouden wij ook geadop … adopt … eh worden?
Ik zou het niet weten
Oh kijk, we gaan op de foto
Ik niet!
Toe nou, je wilt toch niet hier blijven?
Weet ik veel … ik vertrouw niemand meer …

 

Omdat ik pijn bleef houden, werd ik weer in een mandje gestopt en weggebracht.

Don, ik moet weer naar de kapper …
Oh, nou ik ga niet mee
Ik wil niet weg bij jou
We schijnen hier niets in te brengen te hebben …

 

Toen ik wakker werd, zat Donna naar me te blazen. Niet bepaald een hartelijk welkom.

Don, waarom doe je zo lelijk tegen mij?
Dat gaat maar weg, laat mij hier alleen … waar ben je geweest? Je ruikt raar …
Bij de kapper, denk ik. Ik voel me zo raar …
Hier, eet wat …
Heb jij nog iets over die adop … adopt … eh gehoord?
Ja, die kat is opgehaald en er kwamen mensen naar mij kijken
Oh, dat is goed nieuws
Wat is daar goed aan?
Dan kunnen we misschien uit dit hok
Ik wil niet meer bij mensen wonen. Ik heb geblazen naar die mensen. Wegwezen!
Ook niet aardig

 

Een week later kwam er weer een mens naar ons kijken. Donna was zo boos dat ze zich achter mij verschool een constant zat te blazen.

Don … Don … kijk dan, misschien komt zij ons adop … adopt … eh
Wegwezen!
Dag mevrouw, ik ben een lief poesje en die blaasbalg achter me is mijn boze zusje
Opzouten!
Hou nou op Don!

Donna-2008

Nadat er nog meer mensen langs waren geweest voor ons, kwam die mevrouw weer. Deze keer had ze een reus meegenomen. Tenminste, ik dacht dat het een reus was. Ze was echter niet bang van hem, al gromde ‘ie alleen maar …

Don, we zijn geadop … adopt … eh … leuk he?
Misschien …

 

We werden weer in mandjes gezet. Donna was iets positiever, en ook nieuwsgieriger, maar liet zich moeilijk vangen waardoor ik de hele tijd in mijn mandje moest wachten.

Zo, ben je daar eindelijk?
Wat nou?
Ik zal wel eens naar huis willen!
Naar huis?
Ja, waar denk je dat we anders naartoe gaan?
Naar de kapper? Of misschien naar de pedicure deze keer …
Leuk ben jij zeg!

 

Toen we eindelijk in ons huis aankwamen, mochten we onze mandjes uit. Donna stoof gelijk weg en ik kon haar niet meer vinden.

Don, waar ga je naar toe? Blijf nou! Do-on …
Ik heb tijd voor mezelf nodig!
Kom nou terug, Don …
Laat me met rust!

 

Ik hoorde de vrouw zeggen “Hé, het waren er toch twee? Die kleine is toch niet gevlucht?” Ze keek in het portiek, maar de reus zei dat hij geen poes weg had zien lopen. De vrouw was erg ongerust, maar besloot ons beiden met rust te laten zodat we aan onze nieuwe omgeving konden wennen.

Psst … Don …
Ja?
Kom nou, ze hebben hier lekker eten
Oh, ik heb geen honger!
Fijn voor mij, dan heb ik des te meer

 

Even later kwam Donna uit haar schuilplaats, at een paar brokjes, ging op de bak en vertrok weer naar haar geheime onderduikadres, zoals ze dat noemde.

Lekker eten, zie je wel?
Ja
Wanneer kom je nu tevoorschijn?
Weet ik veel
Is ook niet leuk voor die mensen
Heb ik daar wat mee te maken?
Je zou tenminste wat dankbaarheid kunnen tonen
Waarom? Straks brengen ze ons toch weer weg!
Hoe weet jij dat nou?

 

Na drie dagen kwam mevrouw Donna eindelijk tevoorschijn, nou ja, de reus trok een keukenkastje open en Donna sprong eruit. Ze had zich via een plint toegang verschaft en zat tussen de pannen verstopt.

Zo, ben je daar eindelijk?
Ik probeer het, maar als het niet lukt, dan zien ze mij nooit meer!
De reus heeft je ontdekt, he?
Nee hoor, dat was toeval.
Maar je kwam wel naar buiten
Wat moest ik anders? Misschien wilde hij mij opeten

 

Een tijdje later zag ik Donna bij de vrouw op schoot zitten en haar armen en handen likken.

Dat is niet eerlijk, Don. Dat mens is van mij!
Nu niet meer! Neem jij die reus maar
Durf ik niet. Waarom neem jij ‘m niet?
Ik kijk wel uit! Straks eet hij mij op
Geloof je dat zelf? Je bent net een geraamte met een bontjas aan
Ik ben wát?
Wat ik je mauw … er zit geen greintje vet op je botten

Het heeft een tijdje geduurd voordat we gewend waren en minder bang werden voor de reus. Nu is hij onze grote vriend die ons stiekem lekker vers vlees en verse kip geeft, als het vrouwtje niet kijkt. Donna heeft nog steeds babbels, weet alles beter, maar dat heeft u misschien al in de vele verhalen die het vrouwtje op onze aanwijzingen heeft geschreven kunnen lezen.

Soms begrijp ik mensen nog steeds niet, maar daar zal iedere kat wel last van hebben. Gaan ze weg, zorgen andere mensen voor ons die naar hond en vreemde katten ruiken. Waar zijn ze dan? Naar de kapper? Donna zegt dat ze in een hotel zijn, met andere mensen. Ik begrijp niet dat ze dat vrijwillig doen. Ze hebben ons toch? Of zouden ze in mandjes worden gestopt en naar een hotel worden gebracht? Toch maar eens aan Donna vragen.

Het gebeurt ook dat vrouwtje naar andere katten ruikt. Soms loopt ze bij de buren naar binnen en hoor ik die kater schreeuwen. Dat is toch zo’n blaaskaak. Altijd opscheppen en zijn arme zusje onderdrukken. Hij wilde een keer bij ons op visite komen en toen heb ik zo’n hoge rug en dikke staart opgezet dat hij niet wist hoe snel hij naar zijn eigen huis terug moest gaan. Hij is trouwens ook bang van Donna.

Zit ‘ie op de trap in het portiek, komt Donna aanlopen.

Hallo,” zegt Donna met haar liefste stemmetje, begint die gozer me toch te blazen. Donna gaat pal voor hem zitten en kijkt ‘m intimiderend aan. Ze ziet dat hij niet langs haar durft. Vrouwtje probeert hem te helpen, al begrijp ik niet waarom. Donna loopt weg en hij doet een poging om naar huis te gaan. Plots is Donna er weer en probeert hem een haal te geven. Hij weet niet hoe snel hij zijn huis in moet vluchten. Donna komt gloeiend van opwinding en trots binnen, mompelt dat ze een tof koekie is, loopt naar de zolder en valt in slaap.

Dat is typisch Donna, gek op snelle acties. Ik zelf ben iets rustiger daarom botst het af en toe tussen Donna en mij. Nu we ouder zijn is ze nog steeds druk, al slaapt ze meer. Ze zoekt altijd de actie op, maar van feestjes houdt ze niet. Zo ben ik gek op Halloween en moet zij er niets van hebben.

U kunt ons wel en wee op onze website catchat.amalphi.nl lezen. De verhaaltjes zijn in het Engels, dat is een idee van Donna. Op mijn verzoek zijn een aantal verhaaltjes vertaald omdat ik ook graag Nederlandstalig publiek voor onze website wil interesseren.

Sophie-08

Sophie

voorheen Stoppie, Donna heette Dondertje – ik hoef niet uit te leggen waarom 😉