Donna · English · Nederlands · Sophie · Stories

Voices from the dusk

Nederlands

Donna:
While sitting next to that stingy food thing, I suddenly hear: “Donna, Do-hon-na … doll …” Strange, because Missy calls me that. How does that thing know? It then threw up some kibbles, so I was happy anyway.

Sophie:
I heard a sound and saw Donna walking towards the feeding machine. The sound I heard was not the falling of the kibbles but a kind of voice. After the sound, food came out. It was hard to eat some of it because Donna didn’t take her head out of the bowl while eating. A few days later I heard the feeding machine sing a song: “Hello, Donna … How are you Donna … it’s so nice to have you back where you belong …” It has a terrible voice, sings false, like Missy. Now I’m thinking … the voice sounded suspiciously like that of Missy … After the “singing” the kibbles came, that Donna quickly ate. If we have to listen to that whining every time before food comes, I go on a diet!

 

Stemmen uit het duister

Donna:
Zit ik naast dat gierige voer ding te wachten, hoor ik opeens: “Donna, Do-hon-na … popje …” Vreemd, want vrouwtje noemt mij alleen zo. Hoe weet dat ding dat? Het braakte vervolgens wat brokjes uit dus ik was allang blij.

Sophie:
Ik hoorde een geluid en zag Donna naar de voermachine lopen. Het geluid dat ik hoorde was niet het vallen van de brokjes maar een soort stem. Na het geluid kwam er voer uit. Ik kon met moeite iets bemachtigen. Een paar dagen later hoorde ik de voermachine een liedje zingen: “Hallo, Donna … Hoe gaat het Donna … ‘t is zo fijn om je vandaag te kunnen zien …” Het heeft een vreselijke stem, zingt vals, net als vrouwtje. Nu bedenk ik mij … de stem leek verdacht veel op die van vrouwtje … Na het “zingen” kwamen de brokjes die Donna snel verorberde. Als we iedere keer naar dat gejengel moeten luisteren voordat er eten komt dan ga ik op dieet!

Donna · Nederlands · Stories

Ik voel het aan mijn water

De laatste weken is het een komen en gaan van dozen. Eerst kwam de brokjes-bak-machine, daarna een nieuwe kattenbak (die wij overigens negeren) en nu is er een ding bezorgd waar we zeker niet blij mee zijn. Ten eerste kreeg vrouwtje het ding niet uit de verpakking, wat al een veeg teken aan de wand was. Na het letterlijk slopen van de verpakking kwamen verschillende onderdelen tevoorschijn die eerst afgewassen werden. Daarna werden de nodige YouTube filmpjes bekeken om het ding in elkaar te zetten (handleidingen doen ze tegenwoordig niet meer aan). Na behoorlijke inspanning had vrouwtje het eindelijk voor elkaar en plaatste het ding trots op de plek van ons waterbakje. Nadat ze het ding had aangesloten (het heeft een staart die in de muur gestoken moet worden) liet het een zacht gebrom horen en borrelde er iets uit op. Sophie zocht toenadering maar hielt het snel voor gezien.

“Wat een eng ding is dat, Don! Waar is ons waterbakje trouwens gebleven?” miauwde ze. Gelukkig hebben we nog waterbakje in de hal staan dus we komen niet om van de dorst. Vrouwtje probeerde ons iets uit te leggen over het nieuwe ding maar we begrijpen nog steeds niet wat het nut ervan is. Er zijn ook voerbakjes in bijpassende kleur meegeleverd. Wat is er mis met onze oude voerbakjes? De nieuwe voerbakjes schijnen snorhaar-vriendelijk te zijn. Zijn onze oude voerbakjes ook. Bovendien zijn ze niet erg vriendelijk, ze hebben zich niet eens voorgesteld (dit is een grapje dat Sophie niet begrijpt). Enfin, het schijnt een aardige duit gekost te hebben en het duurde lang voordat het bezorgd werd (was misschien verdwaald). Punt is dat wij onze oude waterbak weer terug willen. Dit klinkt misschien ondankbaar, temeer omdat het ding een verjaardagscadeautje blijkt te zijn. Een gegeven mens mag je nu eenmaal niet in de mond kijken (alsof wij dat zouden willen). Maar wat heb je eraan als je iets krijgt waar je bang van bent? Vrouwtje hoopt dat we over een aantal dagen inzien dat het geen eng ding is en we eruit gaan drinken. Oh ja, en dan is er nog die nieuwe kattenbak. Alweer een nieuwe kattenbak, nu met speciale houtkorrels! We zijn nauwelijks aan deze gewend. Katten kunnen nu eenmaal slecht tegen veranderingen. Vrouwtje probeert hier op haar manier rekening mee te houden maar de drang tot veranderen schijnt groter te zijn. Ik heb het akelige voorgevoel dat al deze veranderingen een voorbode zijn van een veel grotere verandering …
Ik voel het aan mijn water …

Donna · Nederlands · Stories

De brokjes-bak-machine (deel 1)

Dag 1
Er werd een pakketje bezorgd. Da’s altijd fijn want een pakketje betekent een doos. Dozen groot of klein, wij vinden ze allemaal even fijn! Klinkt goed als een slogan, toch? In die doos zat nog een doos, dus dubbele pret. Uit de tweede doos kwam een apparaat. Sophie dacht dat het een broodjes-bak-machine was. Vrouwtje nam het ding mee naar een andere ruimte en begon het te bestuderen. Toen pakte ze haar telefoon. Waardoor het kwam weet ik niet maar opeens begon de broodjes-bak-machine te praten. Het is nogal een opgewonden standje want vrouwtje moest iets in haar telefoon intypen en dat ding vond het te langzaam gaan. Het bleef constant dezelfde woorden herhalen, notabene in het Engels! Ik weet dit omdat ik de klank herkende. Sophie dacht dat het honger had en het daarom zo liep te jengelen. Nadat vrouwtje de nodige informatie in haar telefoon had gezet, hield het ding z’n snuit. Al met al wist ik nog steeds niet wat het was (Sophie hielt vol dat het een broodjes-bak-machine was maar ik had zo mijn twijfels). Het ding werd weer naar een andere ruimte gebracht en op de vloer gezet. Nadat vrouwtje het had aangesloten en aangezet begon het gejengel opnieuw. Ze pakte snel haar telefoon om het ding tot kalmte te manen. Misschien wilde het gamen? De telefoon schijnt een rustgevend effect op het ding te hebben. Het ding werd weer uitgezet. Tot nu toe zijn er geen broodjes uitgekomen (tot grote teleurstelling van Sophie).

Dag 2
Ik ben er inmiddels achter dat zich in het ding nog een doos bevindt. Vrouwtje deed een klepje boven op het ding open en haalde de doos eruit, bestudeerde ‘m en plaatste ‘m (met moeite) weer terug. Het ding werd weer aangezet en jengelde iets korter. Vrouwtje kwam met onze brokjes voorraad naar het ding toe en opende de bovenkant van het ding (waar de doos in zit). Ze gaf ons eerst iets te eten en kieperde vervolgens de rest van de inhoud in de doos van het apparaat waarna ze het ding afsloot. Nu vraag ik jullie? Wat moet dat ding met onze brokjes? Waarom krijgt het meer te eten dan wij? Sophie heeft hier een theorie over: de brokjes dienen als grondstof om brokjes brood te bakken. ‘Let maar op, Don, morgen komen er brokjes broodjes uit het ding,’ miauwde ze.

Dag 3
Onze voermachine gaat iedere middag om dezelfde tijd loeien. Vervolgens klinkt er een geknars waarna er een bakje brokjes tevoorschijn komt. Soms loeit het ook ‘s ochtends vroeg en/of ‘s avonds laat, als onze mensen slapen of niet op tijd thuis zijn. Op deze manier worden wij op tijd van ons droogje voorzien. Af en toe gebeurt het dat de voermachine leeg is. Dan loeit en knarst ‘ie wel maar dan verschijnt er een bakje zonder brokjes. Eigenlijk komt dat omdat Sophie altijd het schuifje boven het eerste bakje wegduwt en de inhoud van het bakje leeg eet. Ik heb haar hierop aangesproken maar zij wijst alle schuld van de poot. Vrouwtje moet beter opletten en het ding op tijd bijvullen, is haar verweer. Wij poezen zijn daar niet verantwoordelijk voor. Ze aanbidt de voermachine omdat deze op een vliegende schotel lijkt. De voermachine heeft ze van haar buitenaardse vrienden gehad, beweert ze.

Dag 4
Vanmiddag gebeurde er iets vreemds: geen geloei en geknars, maar wel brokjes. Een wonder? Ja en nee. Het veeleisende ding dat eerder onze brokjes kreeg heeft een deel uitgespuugd. Erg ondankbaar maar voor ons niet erg. Het is overigens wel een gierig geval, er was nauwelijks genoeg voor ons beiden. Omdat vrouwtje dat blijkbaar ook vond kregen we het laatste restje voer uit ons vertrouwde knarsende apparaat. Ik hoop dat vrouwtje het ding leert om ons meer eten te geven.

Big Brother is Watching You
Waar ik toevallig achter kwam is dat het ding een oog heeft. Hoe weet ik dit? Onze mensen waren niet thuis. Ik stond bij het apparaat te wachten omdat het tijd voor onze late avond snack was. Keurig op tijd braakte het ding de karige hoeveelheid brokjes uit. Sophie had het te laat door dus bleef er niet veel voor haar over. Toen vrouwtje thuiskwam klaagde Sophie dat ze honger had, dat ik alles had opgegeten. Ik ontkende dat natuurlijk. Zegt vrouwtje: ‘Ik heb het allemaal gezien, Sophie. Hier heb je extra brokjes.’ Hoe kan zij dit gezien hebben? Ze was er niet bij. Bij nader onderzoek ben ik erachter gekomen dat het oog van het ding beelden naar de telefoon van vrouwtje stuurt. Ze kan ons dus overal ter wereld bespioneren. Eng toch? Zou zij ook niet leuk vinden als wij de hele tijd naar haar zitten te loeren. Niet dat we verwachten dat ze op een andere plek iets anders doet als hier (op toetjes drukken) maar toch! Het is je reinste privacy schending. Wellicht is er een instantie waar ik dit kan melden. Aan de andere kant geeft het wel een geruststellend gevoel: als ik honger heb ga ik bij het ding staan en als vrouwtje mij ziet dan drukt ze op een knopje op haar telefoon en krijg ik te eten. Nee, ik denk dat ik de autoriteiten hierover niet ga inlichten daarmee gooi ik mijn eigen, ja wat eigenlijk, in.

Donna · English · Nederlands · Sophie · Stories

Jeugdzonden

English

Als jonge poesjes zette wij de hele klas op stelten. Vroeg de juffrouw hoeveel één muis plus één muis was, dan antwoordde Sophie twaalf. Als juffie vroeg hoe ze daarbij kwam zei ik: mamma muis plus pappa muis plus tien baby muisjes, waarna de hele klas het uitgierde van het lachen. Werden wij de klas uitgezet en naar de hoofdjuffrouw gestuurd. Omdat het de derde keer die week was werden we naar huis gestuurd. We wilde niet dat onze mammie erachter kwam dus bleven we in het winkelcentrum rondhangen. Daar was altijd iets te beleven. Zo hebben we een keer een rookworst ontvoerd. Beetje jammer dat hij ons aanklaagde. Dat oranje vogeltje uit de dierenwinkel was ook geen succes. Kregen we een winkelverbod opgelegd. Vuile verraders waren het! Het ergste van alles was dat wij een visje voor onze mammie hadden gehaald, twee meeuwen ons op stonden te wachten, het visje op brute wijze van ons afnamen en ermee wegvlogen. Als jullie denken dat deze monsters hiervoor werden bestraft vergeet het maar! Weten jullie wie er een gebiedsverbod kregen? Juist, wij!

Een detail: Donna werd de klas uitgestuurd en ik volgde haar. Juffie vroeg waar ik naartoe ging. Ik zei: “met Donna mee.” Juffie zei dat ze mij de klas niet had uitgestuurd. Ik zei dat ik Donna niet alleen kon laten gaan waarop juffie zei: “Ga jij dan ook maar Sophie maar weet dat ik jou geen straf geef.”

 

Youthful Indiscretions

As young kittens we turned the whole class upside down. When the teacher asked how much one mouse plus one mouse was, Sophie answered twelve. When she asked how she got on it, I said: mommy mouse plus daddy mouse plus ten baby mice, after which the whole class cried out laughing. We were sent out of the classroom straight to the head teacher. Because it was the third time that week we were sent home. We didn’t want our mommy to find out so we stayed in the mall. There was always something going on there. For example, we once abducted a smoked sausage. Too bad he was suing us. That orange bird from the pet store weren’t a success either. We were banned from the store. They were dirty traitors! The worst thing of all was that we had brought a little fish for our mommy, two seagulls were waiting for us, brutally took the little fish from us and flew away with it. If you think these monsters were punished for this, forget it! Do you know who got an area ban? Right, we!

A detail: Donna was sent out of class and I followed her. The teacher asked where I was going. I said, “joining Donna.” Missy said she didn’t sent me out of the classroom. I said I couldn’t let Donna go alone and she said, “Go, Sophie, but know I’m not punishing you.”

Donna · Nederlands · Stories

Timesharing

Onze mensen kwamen met dit thuis:

Ze vertelden ons dat het een huisje voor ons is. Ik ging op onderzoek uit:

Normaal gesproken passen hier twee poezen in maar in ons geval is “timesharing” een betere optie:

En wat denken jullie? Sophie heeft het huisje voor haarzelf opgeëist.

Ze geeft volgende week een housewarmingparty en heeft mij zelfs niet uitgenodigd …

Donna · English

It’s my way or …

People who know me a little bit know that they can’t force me to anything. It’s my way or the high way … The following happened: I had some medication against the allergy-thing but it was only temporary. After that I had to take other medication that was less harmful. Now Missy had changed my food because Sophie also has an allergy and her dermatologist had advised Missy to give her that food. You already guess: I have to eat that too. I liked it at first and took my medicine with some malt paste. Some days ago I decided to stop taking my pills. Missy started to be creative, melting the pill in hot water and adding some milk to it. I took it once and now I refuse it. I’m also considering to stop eating that new food. Just curious with what Missy comes up with next …

Donna · English · Nederlands · Other animals · Stories

De uil en het uilskuiken

English

Om deze babbelkous beter te leren kennen, knoopte Sophie een praatje met haar aan.

  • Hallo, wie ben jij?
  • Ik ben Milky en jij?
  • Ik ben Sophie. Ben jij een vogel?
  • Ja, een uil en jij?
  • Ik ben een poes. Wat eet jij?
  • Muizen en andere kleine dieren. En jij?
  • Wat mijn mensen mij geven. Best lekker maar veel te weinig. Ik zou ook wel een muisje lusten. Waar haal jij ze?
  • Ik vang ze.
  • Oh, zouden we samen op muizenjacht gaan?
  • Kan jij vliegen?
  • Hoezo? Muizen kunnen toch ook niet vliegen?

Juist Sophie, muizen kunnen niet vliegen … 😉

The owl and the owlet

To get to know this chatterbox better, Sophie started to chat with her.

  • Hello, who are you?
  • I’m Milky and you?
  • I’m Sophie. Are you a bird?
  • Yes, an owl and you?
  • I’m a kitty. What do you eat?
  • Mice and other small animals. And you?
  • Whatever my humans give me. Pretty tasty but far too little. I would also like to eat a mouse. Where do you get them?
  • I catch them.
  • Oh, shall we go on a mouse hunt together?
  • Can you fly?
  • Why? Mice can’t fly either!

Right Sophie, mice can’t fly … 😉

Donna · Nederlands

Juffrouw Klappertand

Donna houdt ervan naar vliegende objecten te loeren, met name vogels. Als ze vogels langs ons raam ziet vliegen dan “vliegt” ze op het kozijn en als er geen hor of glas voor zat zou ze het raam uitvliegen om ze te vangen. Alles wat ze kan doen is loeren en een soort geluid maken met haar tanden dat klinkt alsof ze het koud heeft. Daarom heb ik haar gevraagd of ze zich goed voelde.

  • Don, hoe gaat het met je?
  • Goed, waarom vraag je dat?
  • Nou, je maakt geluid met je tanden alsof je het koud hebt …
  • Ik weet echt niet wat je bedoelt …

Even later vloog er een vogel voorbij en het klappertanden begon opnieuw.

  • Dat bedoelde ik, Don
  • Oh, dat … het is iets met mijn kaken waar ik geen controle over heb … als ik een smakelijk vogeltje zie dan begint het … heb jij daar geen last van?
  • Nee, ik heb iets dergelijks met mijn staart als ik vrouwtje zie … het is een katten-ding denk ik
  • Met je staart? Oh, ik herinner mij dat hij overal tegenaan slaat … heeft iets te maken met het afbakenen van je territorium wat toevallig ook MIJN territorium is …
  • Weet je wat een ander woord is voor wat jij met je tanden doet? Mekkeren … hahaha … geiten doen dat ook …
  • Ben je nu klaar? Als ik Juffrouw Klappertand ben dan ben jij zeker Juffrouw Babbelkous!

>ˆ..ˆ<

English

 

Donna · English

Lady Chatter Teeth

Donna loves gazing at flying objects, especially birds. When she hears birds flying by our window she almost flies on the window-sill and if there wasn’t an insect screen or glass in front she would fly out of the window to catch them. The only thing she can do is gazing and making sounds with her teeth. It sounds like she’s feeling cold so I asked her if she was feeling okay.

  • Don, how are you?
  • I’m fine, why do you ask?
  • Well, you make sounds with your teeth, like you’re feeling cold …
  • Don’t know what you mean …

A moment later a bird flew by and the chattering started again.

  • That’s what I meant, Don
  • Oh, that … it’s a thing with my jaws can’t control it … when I see a tasty bird it starts … doesn’t that happen to you?
  • No, I have such thing with my tail when I see Missy … it’s a cat-thing, I think
  • With your tail? Oh, I remember it starts hitting things … has something to do with marking your territory which happens to be my territory too by the way …
  • You know what the Dutch word is they use for the thing you do with your teeth? It’s “mekkeren” … that word is also used for the sound a goat makes … hahaha … in English however, these are different words; bleating is used for the sound a goat makes and moaning for the sound you make …
  • Are you finished? I may be Lady Chatter Teeth but you are Lady Chatter Box for sure!

>ˆ..ˆ<

Nederlands