English · Geen categorie · Sophie · Stories

Donna’s creative diet

Nederlands

Some kitties get away with everything! Now take the story of my sister Donna … What do you think happened after madam also decided to refuse the new food? Right, Missy had kept some other food just in case … Not so strange when you consider that Donna has sabotaged every diet so far. Missy says that she always has to be creative with Donna’s diet to let her eat and take her medication. The worst was yet to come: there were a few cans with that tasty soft diet food left. Because Missy wanted Donna to take her medicine again, she had hidden the pill in that food. And what do you think? Right, madam is eating it well with pill and all! If she doesn’t like the dry food I get, well then that sweet kitty will get other kibbles … It’s not fair. I strictly adhere to my diet and take my pill with malt paste well and she does what she wants. How can she ever get rid of her allergies in this way? Ah, maybe she does not want that at all.

After she almost drove Missy to despair by refusing her pill and the kibbles, Missy gave her other chunksthat she devoured with taste. I heard her say after dinner: “So, I did that well!” When I asked her what she had arranged well, she said:

– What do you mean? I don’t know what you’re talking about.
– Well, what you just said.
– Did I say something? Oh, I get it. I was sleeping. Sometimes I talk in my sleep.
– You were eating, Don.
– Can’t be, I never speak with my mouth full. I think you’re mistaken.
– Did you mean that you had arranged the food properly?
– How so? Missy gave it to me so it doesn’t seem to me that I arranged it myself.
– Missy gave it to you because you didn’t eat that other food.
– Yes, kind of Missy, isn’t it? She always takes account of my wishes so well.

Fortunately, Missy just arrived with some extra bits for me because I didn’t want to continue this conversation. It made me hiss.

Nederlands · Sophie · Stories

Donna’s sjoemeldieet

English

Sommige poezen komen met alles weg! Neem nu het verhaal van mijn zusje Donna … Wat denkt u dat er gebeurd is nadat mevrouw ook had besloten om het nieuwe voer te weigeren? Juist, vrouwtje had nog wat ander voer bewaard voor het geval dat … Niet zo vreemd als u zich bedenkt dat Donna tot nu toe ieder dieet heeft gesaboteerd. Vrouwtje zegt dat ze altijd met Donna’s dieet moet sjoemelen om haar te laten eten en haar medicijnen in te laten nemen. Het ergste moest nog komen: er waren een paar kuipjes met dat lekkere zachte dieetvoer over. Omdat vrouwtje wilde dat Donna haar medicijn weer ging innemen heeft ze het pilletje in dat voer verstopt. En wat denkt u? Juist, mevrouw eet het braaf met pilletje en al op! Lust ze de brokjes niet die ik krijg, nou dan krijgt dat lieve poesje toch andere brokjes … Het is niet eerlijk. Ik hou mij strikt aan mijn dieet en neem braaf mijn pilletje met malt pasta in en zij doet maar waar ze zin in heeft. Hoe kan ze ooit van haar allergie afkomen op deze manier? Ach, misschien wil ze dat ook helemaal niet.

Nadat ze vrouwtje bijna tot wanhoop had gedreven door haar pilletje en de brokjes te weigeren heeft vrouwtje haar zoals gezegd andere brokjes gegeven die ze met smaak verorberde. Hoor ik haar na het eten zeggen: “Zo, dat heb ik goed geregeld!” Toen ik haar vroeg wat ze goed geregeld had zei ze:

– Wat bedoel je? Ik weet niet waar je het over hebt.
– Nou, wat je net zei.
– Zei ik iets? Oh, ik snap het al. Ik lag te slapen. Soms praat ik in mijn slaap.
– Je was aan het eten, Don.
– Kan niet, ik praat nooit met volle mond. Volgens mij vergis je jezelf.
– Bedoelde je soms dat je het eten goed geregeld had?
– Hoezo? Vrouwtje gaf het mij dus het lijkt mij niet dat ik het zelf geregeld had.
– Vrouwtje gaf het jouw omdat je dat andere voer niet op at.
– Ja, aardig van vrouwtje hè? Ze houdt altijd zo goed rekening met mijn wensen.

Gelukkig kwam vrouwtje net aan met wat extra brokjes voor mij want ik had geen zin om dit gesprek voort te zetten. Ik werd er helemaal blazerig van.

Articles · Nederlands · Sophie

Allergische Dames

Vrouwtje is trots op ons. Heel erg trots. “Waarom?” vraagt u zich misschien af. Wij zijn naar de dierenarts geweest. Vrouwtje en baasje hebben ons uitgelegd waarom dat nodig was. Natuurlijk vonden we het niet leuk, maar begrepen dat het in dit geval de beste oplossing was en hebben vrouwtje het niet moeilijk gemaakt om ons in de poezenmand te krijgen.

We hebben al jaren last van allergie. Ik, Sophie, heb last van jeukende ogen en moet veel niezen. Het lijkt op hooikoorts. Donna heeft een aandoening met een moeilijke naam: eosinofiel granuloom complex. Op deze website wordt uitgelegd wat het is. Een aantal jaar geleden had ze hier ook last van. Ik heb daar een aantal artikelen aan gewijd (Donna’s Allergy en Donna’s eosinophil). Destijds was er sprake van eosinofiele zweren in haar bekje en nu manifesteert het zich als eosinofiele plaque. Vrouwtje heeft het een tijdje aangekeken en Donna kruiden gegeven maar dat hielp niet.

Donna

Vrouwtje wil liever niet dat wij medicijnen innemen omdat dit slecht voor ons is. Daarom hebben wij het afgelopen jaar een alternatieve therapie gevolgd. Omdat de resultaten wisselend waren en Donna vaak stopte met eten heeft vrouwtje besloten om ermee te stoppen. We zijn op advies van de dieranarts overgestapt op een zogenaamd eliminatie dieet. Dit was ook lastig omdat wij vaak misselijk van het eten werden (ja, zelfs ik).

Na uitvoerig experimenteren met verschillende soorten voer moesten we er toch aan geloven … niet dat ik dat experimenteren erg vond … ik heb al veel soorten voer getest en denk dat ik mezelf voor een testpanel bij de consumentenbond ga aanmelden.

Donna werd als eerste naar de dierenarts gebracht. Haar reactie na het bezoek verbaasde mij.

  • Don, hoe is het gegaan?
  • Oh, goed hoor … ik heb de onderzoekruimte uitgetest. Ze hebben daar een aanrecht zonder afwas …
  • Bedoel je dat je van de behandeltafel bent gesprongen?
  • Ja, het duurde mij een beetje te lang dus ben ik rond gaan neuzen … beetje jammer dat baasje me van het aanrecht tilde en op de behandeltafel terugzette. De dierenarts heeft mij onderzocht en stelde wat vragen aan vrouwtje. Toen ze aangaf dat ik ruim een jaar geleden dieetvoer en het vloeibare medicijn weigerde vroeg hij wie er bepaalde of ik dat medicijn kreeg. Ik dus! Gelukkig luistert vrouwtje goed naar mij. Na overleg is er (met mijn instemming) besloten om mij een injectie te geven en een kuurtje. Oh, en ik heb gelijk voor jou een afspraak gemaakt. Morgen ben jij aan de beurt, zelfde tijd, zelfde plaats …
  • Je hebt wat? Dat meen je niet! Waarom dan?
  • Weet je dat niet? Je krabt je ogen er bijna uit! Ik word doodnerveus van je. Je voorpoten zijn ook kaal en je wordt steeds dunner. Echt Sophie, ik ben erg bezorgd ga alsjeblieft naar de dierenarts.

Dit ontroerde mij, moet ik bekennen. Donna die bezorgd is om mij, hoe lang is dat geleden? Komt zeker omdat we ouder worden … Enfin, ik moest er dus ook aan geloven. Baasje en vrouwtje hebben mij er nog eens extra van overtuigd en beloofde mij extra voer. Dat laatste gaf de doorslag.

Sophie

Bij de dierenarts moest ik ook wachten. De behandeltafel ben ik echter niet afgesprongen. Omdat ik een makkelijke eter ben en van het innemen van medicijnen geen probleem maak waren de dierenarts en baasje en vrouwtje het snel over de behandeling eens. Ook ik krijg een kuurtje maar met andere medicijnen dan Donna. Als het goed gaat dan mag ik de medicijnen in een lage dosering voor langere tijd innemen omdat deze medicijnen weinig bijwerkingen hebben. We moeten eigenlijk ook dieetvoer maar hebben nog een voorraadje voer liggen dat van zeer goede kwaliteit (en smaak) is en waar we niet misselijk van worden. We hopen allemaal dat het deze keer goedkomt. Soms moet je accepteren dat een medicijntje nodig hebt dat niet alternatief is …

>ˆ..ˆ<

Nederlands · Sophie · Stories

Poezenemmer

Soms is het genoeg, de poezenemmer is vol en er is maar één druppeltje nodig om ‘m te doen overlopen.

Sophie heeft last van jeukende ogen. Daar heeft ze een medicijn voor. Het medicijn werkt wel maar heeft het probleem niet volledig opgelost. Gisteren is Sophie van het vloerkleed geplukt en in de poezenmand gestopt. Vrouwtje nam haar mee en toen ze terugkwamen drukte dat mens mij tegen de grond om een druppel in mijn nek te geven. Het bleek dat ze dit ook bij Sophie had gedaan. Ik weet niets dat erger is dan een druppel in je nek krijgen. Sophie vertelde mij het volgende:

Ik lag in de huiskamer toen vrouwtje naar mij toe kwam. Ik vermoedde iets en stond op. Vrouwtje stond stil en staarde naar de vloer. Plots greep ze mij. Ik zette mijn nagels in het vloerkleed. Zij maakte ze los en zette mij in de poezenmand. Samen gingen we op pad.

Ze opende een deur … en nog een … ja hoor, ik was weer bij de dierenarts. We moesten een tijdje wachten. Het mens probeerde me in contact te brengen met een kitten. Denk je dat ik daarop zit te wachten?

We werden binnen geroepen. De poezenmand werd geopend. De dierenarts controleerde mijn ogen en vacht. Hij gaat mij pijn doen … laat me met rust … ik wil weg  … Vrouwtje kwam met een plannetje zodat de dierenarts mij geen pijn hoefde te doen. Ze stelde voor om een ander medicijn te proberen. Er is nog een flesje met spul dat Donna eerst kreeg. Nu ze pilletjes heeft mag ik het proberen. Ik krijg altijd de afdankertjes van haar. Deze keer vind ik dat niet erg.

Als we terug zijn maakt vrouwtje de poezenmand open. Ik wil eruit maar ze drukt mij naar beneden en spuit een druppel in mijn nek. Wat afschuwelijk is dit! Snel loop ik de trap op naar de huisdeur. Hij gaat open … Eindelijk veilig!

Nu vertrouwen we dat mens niet meer en negeren haar. Die druppel heeft het vertrouwen weggespoeld … de poezenemmer was vol … nu is hij overgelopen …

>^..^<

 

Sophie · Stories

Appeltaart

Wellicht herinnert u zich het verhaal van Sophie, dat ze door ruimtewezens was ontvoerd. Ruimtewezens die naar groene appeltjes roken. Ik heb weken dat gezemel aan moeten horen en de verwijten als ik volgens Sophie te veel voer uit die vliegende schotel had gegeten.

Enige tijd is er rust in de tent geweest totdat het vrouwtje met een foto van een ruimteschip thuiskwam. Sophie, die zich normaal gesproken overal buiten houdt behalve als het om eten gaat, was één en al belangstelling. Ik heb haar nog nooit zo vriendelijk tegen het vrouwtje zien doen. Natuurlijk wekte dit tafereel mijn nieuwsgierigheid op en toen ik de foto zag, begreep ik de oorzaak van Sophie’s opwinding.

But still they come ...
Klik op de foto om te vergroten

“Dat is … dat is … Apple π,” stamelde ze, “mijn vriend Apple π. Je hebt mijn vriend Apple π gezien!” Ik begreep er niets van, totdat het vrouwtje mij uitlegde wat dat moest voorstellen.

“Oh, je bedoelt ‘Appeltaart’,” zei ik tegen Sophie waarop ze me verward aankeek.
“Wat bedoel je, Don?”
“Je ruimte-vriend, Appeltaart!”
“Ik snap niet waar je het over hebt.”
“Laat maar …”

Sophie overspoelde het vrouwtje met vragen, die ze natuurlijk niet begreep, en met kopjes. De volgende dag kwam het vrouwtje met een andere foto thuis, deze foto rook zelfs naar groene appels:Apple π

Sophie was uitzinnig van vreugde. Zelfs zo erg dat ik “haar” voer mocht opeten. Dat vond ik natuurlijk fijn maar in ruil daarvoor moet ik de komende weken weer dat gemiauw over die appeltaart aanhoren …

>^..^<

Facebook · Other cats · Sophie

A White Tailed Prince

Maybe you remember Sophie’s always dreaming about a white tailed prince? Well, Missy found one. What did I say? Missy found a bunch of them. I expected Sophie to be pleasantly surprised but what do you think? Madam complained it was too late, she’s too old for it … decided to stay single.White Tailed Prince

I have always been a career kitty, never wanted to date. Since I’m getting older too I think one of these fluffy guys would be good company (or maybe both of them). It’s too bad they live far from here and I don’t want to move to another country. Maybe I can get in touch with them on the internet or using WhatsApp. I’ll check with Missy if she can support on it.

>^..^<

Facebook · Sophie

Outta Space

Donna published something on our Facebook page, about me abducted by aliens:

What she didn’t tell is that them aliens gave me that thing on the picture. They were such nice and generous creatures, looking and smelling like green apples with big heads and nice big eyes.

Here’s a picture of them:

threegreens

 

 

 

 

 

 

Sweet looking fellows, right?

So as a memory to my visit (eh … abduction) they gave me a food machine that looks like a flying saucer. They also left a little note, saying: “A gift from us, so you will be reminded to your pleasant stay with us and know that it wasn’t just a sweet dream. Now you never have to be hungry again, sweet fluffy earth creature” 🙂

Miss Donna didn’t pay attention to the new object and I was a little scared of it in the first place. Then I found out it offered food after it bleeped and that made me feel happy. It didn’t take long before Donna “discovered” the advantages of the thing too. I didn’t give her permission to eat from it, but you know Donna; madam needs permission from no one, she always does what she wants. Since she claimed the food machine to be hers, I think I’m going to send my alien friends a WhatsApp message (hope they can receive that in their universe), asking them to abduct Donna and keep her so she won’t bother me anymore …

>^..^<

Nederlands · Sophie

Verdrietige Staart

English

Toen vrouwtje gisteren thuiskwam vroeg ze mij wat er met mijn staart was gebeurd. “Wat kan er met mijn staart gebeurd zijn?” Vroeg ik haar terwijl ik mezelf omdraaide. Mijn staart zat op z’n plaats, dus ik begreep niet wat ze bedoelde.

Later die avond begon Donna mij vragen over mijn staart te stellen. Het begon mij langzaamaan te irriteren. Ik heb een prachtige staart die mijn gemoedstoestant in een perfecte en elegante manier weespiegelt. Meestal ben ik blij of nieuwsgierig; mijn staart wijst dan in de lucht. Soms ben ik boos en is mijn staart groot en dik. Vrouwtje zegt dat ik op een bijzonder ras lijk met die boze staart.

Omdat ik merkte dat het springen iets moeilijker ging besloot ik wat staart onderzoek te doen. U vraagt zich misschien af hoe ik dat doe? Hoe kan een poes beter haar staart onderzoeken dan hem te wassen? Dus dat deed ik, ik waste mijn staart! Zoals gewoonlijk begon ik aan het eind van mijn rug. Daar was niets mis en het deed geen pijn. Een paar centimeter vanaf mijn rug zag mijn staart er raar uit, hij hing naar beneden en zag eruit alsof hij gebroken was. Ik probeerde hem op te tillen, maar alleen het eerste deel werkte mee en de rest van mijn staart deed niets anders dan erbij bungelen. Het was zo triest om mijn mooie staart er zo bij te zien hangen.

Sophie On The Phone
Mijn mooie staart is niet zichtbaar op deze foto

Vanmiddag ben ik met vrouwtje naar de dierenarts geweest Na een hoop geknijp in mijn lijfje, pootjes en staart concludeerde de dierenarts dat ik geen pijn had en dat mijn staart niet gespalkt hoefde te worden om te genezen.

Ik denk dat mijn staart verdrietig is. Misschien moet ik hem meer aandacht geven, meer wassen en vertellen hoe mooi hij eruit ziet. Hij zal dan zeker snel genezen!

Donna · Nederlands · Sophie

Gelukkig Nieuwjaar

Wij, Sophie en Donna, wensen alle katten, mensen en andere dieren een gezond en gelukkig 2015!

Happy20150101-1

Donna heeft een hekel aan vuurwerk en heeft zich een groot deel van de avond verschanst in het ketelhok.

Donna20141115-1

Ik, Sophie, vond het vuurwerk erg interessant en heb er met belangstelling naar gekeken.

Sophie20140531-1

We zijn het nieuwe jaar goed begonnen: we hebben een aantal katten geadopteerd die moeilijk plaatsbaar zijn. Eén ervan herinneren wij ons nog, het schildpadpoesje Whoopie. Het is fijn om een eigen huis met eigen mensen te hebben, maar dit blijkt niet voor iedere kat te zijn weggelegd. Nu hebben we dus een aantal adoptiebroertjes en – zusjes. Dat vinden we erg leuk, al kunnen we ze hier niet uitnodigen.

Mocht u ook van plan zijn om het Adoptieplan van Vereniging Kattenzorg Den Haag te steunen, dan is dit de website: Adoptieplan Kattenzorg. U kunt natuurlijk ook lid worden van Vereniging Kattenzorg en/of een kat adopteren. Wij zijn ook geadopteerd en dat vinden we erg fijn (en onze mensen vinden dat ook).

>^..^<