Donna · Nederlands · Sophie

Adoptie ouders

Sommige verhalen moeten gewoon verteld worden en dit is er één van. Ik kan dit verhaal het beste illustreren door de gesprekken tussen mij en mijn zusje Donna op te schrijven. Het is al lang geleden gebeurd, maar ik herinner mij bij vlagen hoe het is gegaan.

Don, waar zijn we?
Weet ik veel …
We zijn niet thuis, toch?
Dacht ‘t niet
Waarom hebben ze ons weggebracht?
Weet ik veel, dat zei ik toch!
Ik vind het hier niet leuk!
Anders ik niet!
Er zijn wel veel andere katten
Nou, gezellig zeg!
Ik hoorde één van de katten zeggen dat hij geadop … adopt … eh … werd
Door mensen?
Weet ik niet
Nou, veel plezier!
Hij moest eerst geknipt worden, zei ‘ie
Hebben ze hier ook een kapper?
Zal wel …

 

De volgende dag werden we in een mandje gezet.

Don, waar gaan we naar toe?
Weet ik veel …
Misschien gaan we naar de kapper
Geloof je het zelf?
Waarom niet?
Ruikt het hier naar een kapper?
Hoe moet ik dat weten, ik ben nog nooit bij een kapper geweest!

 

Toen we wakker werden voelden we ons heel raar.

Don, ik voel me niet lekker
Ik ook niet
Heeft de kapper dat gedaan?
Hoe moet ik dat weten?
Waar zijn we?
Weer terug bij de andere katten, zo te ruiken
Ik heb pijn …

Sophie-&-Donna-09

Na een tijdje voelde ik mezelf beter, maar Donna bleeft mokken.

Don, zouden wij ook geadop … adopt … eh worden?
Ik zou het niet weten
Oh kijk, we gaan op de foto
Ik niet!
Toe nou, je wilt toch niet hier blijven?
Weet ik veel … ik vertrouw niemand meer …

 

Omdat ik pijn bleef houden, werd ik weer in een mandje gestopt en weggebracht.

Don, ik moet weer naar de kapper …
Oh, nou ik ga niet mee
Ik wil niet weg bij jou
We schijnen hier niets in te brengen te hebben …

 

Toen ik wakker werd, zat Donna naar me te blazen. Niet bepaald een hartelijk welkom.

Don, waarom doe je zo lelijk tegen mij?
Dat gaat maar weg, laat mij hier alleen … waar ben je geweest? Je ruikt raar …
Bij de kapper, denk ik. Ik voel me zo raar …
Hier, eet wat …
Heb jij nog iets over die adop … adopt … eh gehoord?
Ja, die kat is opgehaald en er kwamen mensen naar mij kijken
Oh, dat is goed nieuws
Wat is daar goed aan?
Dan kunnen we misschien uit dit hok
Ik wil niet meer bij mensen wonen. Ik heb geblazen naar die mensen. Wegwezen!
Ook niet aardig

 

Een week later kwam er weer een mens naar ons kijken. Donna was zo boos dat ze zich achter mij verschool een constant zat te blazen.

Don … Don … kijk dan, misschien komt zij ons adop … adopt … eh
Wegwezen!
Dag mevrouw, ik ben een lief poesje en die blaasbalg achter me is mijn boze zusje
Opzouten!
Hou nou op Don!

Donna-2008

Nadat er nog meer mensen langs waren geweest voor ons, kwam die mevrouw weer. Deze keer had ze een reus meegenomen. Tenminste, ik dacht dat het een reus was. Ze was echter niet bang van hem, al gromde ‘ie alleen maar …

Don, we zijn geadop … adopt … eh … leuk he?
Misschien …

 

We werden weer in mandjes gezet. Donna was iets positiever, en ook nieuwsgieriger, maar liet zich moeilijk vangen waardoor ik de hele tijd in mijn mandje moest wachten.

Zo, ben je daar eindelijk?
Wat nou?
Ik zal wel eens naar huis willen!
Naar huis?
Ja, waar denk je dat we anders naartoe gaan?
Naar de kapper? Of misschien naar de pedicure deze keer …
Leuk ben jij zeg!

 

Toen we eindelijk in ons huis aankwamen, mochten we onze mandjes uit. Donna stoof gelijk weg en ik kon haar niet meer vinden.

Don, waar ga je naar toe? Blijf nou! Do-on …
Ik heb tijd voor mezelf nodig!
Kom nou terug, Don …
Laat me met rust!

 

Ik hoorde de vrouw zeggen “Hé, het waren er toch twee? Die kleine is toch niet gevlucht?” Ze keek in het portiek, maar de reus zei dat hij geen poes weg had zien lopen. De vrouw was erg ongerust, maar besloot ons beiden met rust te laten zodat we aan onze nieuwe omgeving konden wennen.

Psst … Don …
Ja?
Kom nou, ze hebben hier lekker eten
Oh, ik heb geen honger!
Fijn voor mij, dan heb ik des te meer

 

Even later kwam Donna uit haar schuilplaats, at een paar brokjes, ging op de bak en vertrok weer naar haar geheime onderduikadres, zoals ze dat noemde.

Lekker eten, zie je wel?
Ja
Wanneer kom je nu tevoorschijn?
Weet ik veel
Is ook niet leuk voor die mensen
Heb ik daar wat mee te maken?
Je zou tenminste wat dankbaarheid kunnen tonen
Waarom? Straks brengen ze ons toch weer weg!
Hoe weet jij dat nou?

 

Na drie dagen kwam mevrouw Donna eindelijk tevoorschijn, nou ja, de reus trok een keukenkastje open en Donna sprong eruit. Ze had zich via een plint toegang verschaft en zat tussen de pannen verstopt.

Zo, ben je daar eindelijk?
Ik probeer het, maar als het niet lukt, dan zien ze mij nooit meer!
De reus heeft je ontdekt, he?
Nee hoor, dat was toeval.
Maar je kwam wel naar buiten
Wat moest ik anders? Misschien wilde hij mij opeten

 

Een tijdje later zag ik Donna bij de vrouw op schoot zitten en haar armen en handen likken.

Dat is niet eerlijk, Don. Dat mens is van mij!
Nu niet meer! Neem jij die reus maar
Durf ik niet. Waarom neem jij ‘m niet?
Ik kijk wel uit! Straks eet hij mij op
Geloof je dat zelf? Je bent net een geraamte met een bontjas aan
Ik ben wát?
Wat ik je mauw … er zit geen greintje vet op je botten

Het heeft een tijdje geduurd voordat we gewend waren en minder bang werden voor de reus. Nu is hij onze grote vriend die ons stiekem lekker vers vlees en verse kip geeft, als het vrouwtje niet kijkt. Donna heeft nog steeds babbels, weet alles beter, maar dat heeft u misschien al in de vele verhalen die het vrouwtje op onze aanwijzingen heeft geschreven kunnen lezen.

Soms begrijp ik mensen nog steeds niet, maar daar zal iedere kat wel last van hebben. Gaan ze weg, zorgen andere mensen voor ons die naar hond en vreemde katten ruiken. Waar zijn ze dan? Naar de kapper? Donna zegt dat ze in een hotel zijn, met andere mensen. Ik begrijp niet dat ze dat vrijwillig doen. Ze hebben ons toch? Of zouden ze in mandjes worden gestopt en naar een hotel worden gebracht? Toch maar eens aan Donna vragen.

Het gebeurt ook dat vrouwtje naar andere katten ruikt. Soms loopt ze bij de buren naar binnen en hoor ik die kater schreeuwen. Dat is toch zo’n blaaskaak. Altijd opscheppen en zijn arme zusje onderdrukken. Hij wilde een keer bij ons op visite komen en toen heb ik zo’n hoge rug en dikke staart opgezet dat hij niet wist hoe snel hij naar zijn eigen huis terug moest gaan. Hij is trouwens ook bang van Donna.

Zit ‘ie op de trap in het portiek, komt Donna aanlopen.

Hallo,” zegt Donna met haar liefste stemmetje, begint die gozer me toch te blazen. Donna gaat pal voor hem zitten en kijkt ‘m intimiderend aan. Ze ziet dat hij niet langs haar durft. Vrouwtje probeert hem te helpen, al begrijp ik niet waarom. Donna loopt weg en hij doet een poging om naar huis te gaan. Plots is Donna er weer en probeert hem een haal te geven. Hij weet niet hoe snel hij zijn huis in moet vluchten. Donna komt gloeiend van opwinding en trots binnen, mompelt dat ze een tof koekie is, loopt naar de zolder en valt in slaap.

Dat is typisch Donna, gek op snelle acties. Ik zelf ben iets rustiger daarom botst het af en toe tussen Donna en mij. Nu we ouder zijn is ze nog steeds druk, al slaapt ze meer. Ze zoekt altijd de actie op, maar van feestjes houdt ze niet. Zo ben ik gek op Halloween en moet zij er niets van hebben.

U kunt ons wel en wee op onze website catchat.amalphi.nl lezen. De verhaaltjes zijn in het Engels, dat is een idee van Donna. Op mijn verzoek zijn een aantal verhaaltjes vertaald omdat ik ook graag Nederlandstalig publiek voor onze website wil interesseren.

Sophie-08

Sophie

voorheen Stoppie, Donna heette Dondertje – ik hoef niet uit te leggen waarom 😉

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s